't Hoge Huis: wonen met zorg, Vinex Stadshagen Werkeren, Zwolle

ontwerp:
bureau MASSA; Koos Kok
team:
Charitas v/d Heide, Jeroen Ekama, Elisabeth Zwanenburg, Nicandra Nocera, Sabine Simon
opdrachtgever:
Woningstichting SWZ Zwolle
Aannemer:
Noppert, Heereveen
plan:
40 woningen, zorgfuncties en parkeergarage
ontwerp - uitvoering:
2006 - 2009

In Stadshagen -de vinex bij Zwolle- is een groot laagbouwgebied gepland met één accent: een appartementengebouw wat met kop en schouders boven de kappenzee uitsteekt. Dit hoogtepunt ligt langs het spoor, aan de rand van Werkeren, op de samenkomst van een lange gebogen laan en een singel. Door het gebouw terug te leggen wordt er ruimte gemaakt voor een waterpartij die de flauwe boog van laan en gebouw volgt. Een slank hoog huis met zadeldak is het nieuwe icoon voor de kappenwijk Werkeren. De overige woningen in de boog hebben een plat dak met een fors overstek, een overstek dat gedragen wordt door een statige reeks gemetselde kolommen. Tussen deze kolommen hangen de balkons en de galerijen die aan de voorkant zijn voorzien van metselwerk zodat een bakstenen raster ontstaat. De achterliggende tweede gevel heeft een mat-zilveren aluminium huid zodat de solide uitstraling van het metselwerk meer diepte krijgt en het totaal lichter van toon wordt.

Twee gebouwen: het huis en de boog die samen een hecht en intrigerend ensemble vormen. Waar het huis met zijn dichte gemetselde gevelvlakken een robuuste indruk maakt, is de boog rank en filigraan door de toepassing van het raster. De volume’s raken elkaar nét niet en ze staan iets verschoven waardoor spanning tussen de twee verschillende karakters ontstaat. Het stevige huis heeft door zijn hoogte toch ook een ranke verhouding, en een deel van de gevel is door de toepassing van grote ramen te lezen als een raster. Hierdoor zijn de bouwdelen toch verwant, en die verwantschap wordt versterkt door de keuze voor één soort metselwerk.

De boog reageert met zijn ‘staart’ ook op de uitmonding van de singel: hier zijn luxere, dus diepere woningtypen gedacht die uitkijken over het singelpartij. In het gebouwvolume onstaat dus een iets vooruitstekende kop die de beweging van het water inleidt. Aan de andere kant, aan de groene ruimte van het spoor, is voorzien in een zonnig terras aan de gemeenschappelijke woonkamer. De auto’s die hier in eerste instantie gepland waren aan de galerijzijde zijn grotendeels opgeborgen in een parkeerkelder, waardoor ruimte ontstaat voor een collectieve tuin aan de noordwest zijde. Deze voortuin wordt voorzien van een parkhek zodat de sfeer van een besloten parkje het thuiskomen begeleid en ruimte biedt voor ontmoeting en rust.

De doelgroep zijn in principe zelfstandige ouderen die naderhand meer zorg zullen behoeven. Er is in dit plan meer dan gemiddeld rekening gehouden met zorgverlening in de woning: onder andere zijn badkamers en slaapkamers toegankelijk voor tilliften. Verder biedt het gebouw ruimte voor zorgverlening in de vorm van een gemeenschappelijke woonkamer en in de ‘hemelruimte’ bovenin het huis. Domotica is in dit gebouw uitgewerkt tot een hoogwaardig ondersteunend systeem. Belangrijk is dat ouderen hier een prominente plek in de wijk krijgen, in een duurzaam en volledig gebouw.

De uitstraling van het gebouw wordt voor een belangrijk deel bepaald door de wasserstrichachtige onbezande steen in een krachtige oranje-rood-bruine nuancering. Het oranjerode pannendak sluit hier op aan, en de kleurstelling komt geintensiveerd terug in de woningtoegangsdeuren. Als tegenhanger is de binnengevel in een koele matzilveren aluminiumbeplating bedacht. Een uitgekiende verlichting zal zal ook na zonsondergang deze kwaliteit doen oplichten.

ontwerp: MASSA bureau voor architectuur, Koos Kok
team: Charitas v/d Heide, Jeroen Ekama, Elisabeth Zwanenburg, Nicandra Nocera, Sabine Simon
opdrachtgever: Woningstichting SWZ Zwolle
Aannemer: Noppert, Heereveen 
plan: 40 woningen, zorgfuncties en parkeergarage
ontwerp - uitvoering: 2006 - 2009
 
In Stadshagen -de vinex bij Zwolle- is een groot laagbouwgebied
gepland met één accent: een appartementengebouw wat met kop
en schouders boven de kappenzee uitsteekt. Dit hoogtepunt
ligt langs het spoor, aan de rand van Werkeren, op de samenkomst
van een lange gebogen laan en een singel. Door het gebouw terug
te leggen wordt er ruimte gemaakt voor een waterpartij die de
flauwe boog van laan en gebouw volgt. Een slank hoog huis met zadeldak is het nieuwe icoon voor de kappenwijk Werkeren. De overige
woningen in de boog hebben een plat dak met een fors overstek,
een overstek dat gedragen wordt door een statige reeks gemetselde
kolommen. Tussen deze kolommen hangen de balkons en de
galerijen die aan de voorkant zijn voorzien van metselwerk zodat een
bakstenen raster ontstaat. De achterliggende tweede gevel heeft
een mat-zilveren aluminium huid zodat de solide uitstraling van het
metselwerk meer diepte krijgt en het totaal lichter van toon wordt.
 
Twee gebouwen: het huis en de boog die samen een hecht en intrigerend
ensemble vormen. Waar het huis met zijn dichte gemetselde gevelvlakken
een robuuste indruk maakt, is de boog rank en filigraan door de toepassing
van het raster. De volume’s raken elkaar nét niet en ze staan iets verschoven
waardoor spanning tussen de twee verschillende karakters ontstaat.
Het stevige huis heeft door zijn hoogte toch ook een ranke
verhouding, en een deel van de gevel is door de toepassing van grote
ramen te lezen als een raster. Hierdoor zijn de bouwdelen toch verwant,
en die verwantschap wordt versterkt door de keuze voor één soort
metselwerk.
 
De boog reageert met zijn ‘staart’ ook op de uitmonding van de singel:
hier zijn luxere, dus diepere woningtypen gedacht die uitkijken over het
singelpartij. In het gebouwvolume onstaat dus een iets vooruitstekende
kop die de beweging van het water inleidt. Aan de andere kant, aan de
groene ruimte van het spoor, is voorzien in een zonnig terras aan de
gemeenschappelijke woonkamer. De auto’s die hier in eerste instantie
gepland waren aan de galerijzijde zijn grotendeels opgeborgen in een
parkeerkelder, waardoor ruimte ontstaat voor een collectieve tuin aan
de noordwest zijde. Deze voortuin wordt voorzien van een parkhek zodat
de sfeer van een besloten parkje het thuiskomen begeleid en ruimte biedt
voor ontmoeting en rust.
 
De doelgroep zijn in principe zelfstandige ouderen die naderhand meer zorg zullen
behoeven. Er is in dit plan meer dan gemiddeld rekening gehouden met zorgverlening
in de woning: onder andere zijn badkamers en slaapkamers toegankelijk voor
tilliften. Verder biedt het gebouw ruimte voor zorgverlening in de vorm van een
gemeenschappelijke woonkamer en in de ‘hemelruimte’ bovenin het huis. Domotica
is in dit gebouw uitgewerkt tot een hoogwaardig ondersteunend systeem. Belangrijk
is dat ouderen hier een prominente plek in de wijk krijgen, in een duurzaam en
volledig gebouw.
 
De uitstraling van het gebouw wordt voor een belangrijk deel bepaald door de wasserstrichachtige onbezande steen in een krachtige oranje-rood-bruine nuancering. Het oranjerode pannendak sluit hier op aan, en de kleurstelling komt geintensiveerd terug in de woningtoegangsdeuren. Als tegenhanger is de binnengevel in een koele matzilveren aluminiumbeplating bedacht. Een uitgekiende verlichting zal zal ook na zonsondergang deze kwaliteit doen oplichten.