Kaai 13, Prins Hendrikkade, Meppel

ontwerp:
bureau MASSA; Koos Kok
team:
Renate Trouwborst, Lieke Sauren
opdrachtgever:
WVG ontwikkeling
aannemer:
Mateboer
plan:
13 waterwoningen duurdere catagorie
ontwerp-uitvoering:
2010 - heden

De Prins Hendrikkade, een bijzondere plek vlak bij het centrum van Meppel, is in feite een schiereiland, omgeven door water. De overzijde is nu nog in beslag genomen door industrie, maar zal op termijn getransformeerd worden tot woongebied. Het is een vrije, waterrijke situatie die een hoge plankwaliteit mogelijk maakt. Het schiereiland op de splitsing van de Buitenhaven en de Schuttevaerhaven was met de voormalige aaneengesloten bebouwing met loodsen en een woonhuis nauwelijks als een eiland te ervaren. In de nieuwe opzet zijn nieuwe doorzichten gemaakt met een lossere, meer open verkaveling. De nieuwe zichtlijnen dwars over het eiland maken de tweezijdigheid van het water rondom voelbaar. De woningen zijn in drie korte blokken georganiseerd, die mee staffelen met de vorm van het schiereiland. Deze staffeling biedt (een deel van) de woningen meer privacy aan de waterkant en aan de kade wordt het individuele huis duidelijker herkenbaar. 

Omdat de renovatie van het eiland een kostbare aangelegenheid bleek, is er gekozen voor een reguliere beukmaat en een diep casco. Daarmee is er plek voor 13 kadewoningen, die behoorlijk ruim van binnen zijn en dus in een hoger marktsegment passen. Wonen is een praktische aangelegenheid, een woning moet aan alle kanten kloppen én de lol van de woning moet direct ervaarbaar zijn, zeker als het om een bijzondere duurdere typologie gaat. 

De kadewoningen zijn ingetogen vormgegeven: heldere basic volumes met een flauw hellende kap. Een verfijnd en toch stoer plan. Met staand en liggend metselwerk maken we een levendige verdeling tussen de vierkante raamopeningen. Het stoere karakter komt voort uit de wat bonkige verschuivingen en sprongen in de hoogte. De ingetogenheid van de individuele woningen is schijn: binnen is het een ruimtelijk feest.

In deze diepe huizen is gekozen voor een ruime hal en een groots trappenhuis met vide over de volle hoogte van het huis. Bovenin is een riant daklicht voorzien waarmee er binnen een lichte en ruimtelijke sfeer ontstaat ondanks de diepte van de woningen. Het is ‘on-nederlands’ om zoveel ruimte te reserveren voor het binnenkomen, maar het licht en de ruimtelijkheid geeft deze woning hier juist een ‘hart’: een centrale ruimte die zicht biedt op de kade. Dat laatste is belangrijk omdat vanwege de afwezigheid van een tuin naast de entree de (fietsen-) berging is gesitueerd. Maar met de grotere halruimte blijft de kadegevel toch open en gastvrij.

De kade krijgt een een openbaar karakter, ook omdat er een wandelroute over het eiland naar een voetgangersbrug leidt. De eigen auto staat eenvoudigweg voor de woning op de kade, de keuken en eetplek zijn opgetild naar de eerste verdieping, zodat je over de auto heen kijkt en vrij zicht hebt op de ruimte van de haven. 

De woonkamer aan de achterzijde ligt iets hoger dan de keuken, dit maakt lange zichtlijnen mogelijk over de kade. Ook ontstaat hiermee meer ruimte in de ‘waterkamer’ eronder. Deze krijgt daarmee een klassieke hoogte van ruim 3 meter aan de Schuttevaerhaven. Diezelfde hoogte komt terug in de keuken op de eerste verdieping aan de kadezijde. Voornaam wonen aan het water.

Dit project willen we binnen de flexstrategie aanbieden, dus met bouwstenen op maat. Het gebruik en de indeling van de woning kent diverse varianten. In de woningbreedte en de diepte is er geen ruimte om uit te breiden, dus is het flexwonen vormgegeven in de hoogte. Vanwege het geringe aantal woningen kunnen we de keuzevrijheid in de drie hoogtes combineren met indelingen op maat in een individueel proces.